Category Archives: Songs

Hanuman chalisa

 

The authorship of the Hanuman Chalisa is attributed to Tulsidas, a poet-saint who lived in the 16th century CE. He says in the last stanza of the Chalisa that whoever chants it with full devotion to Hanuman, will have Hanuman’s grace. Chanting the Hanuman Chalisa invokes Hanuman’s divine intervention in grave problems, including those concerning evil spirits.

The qualities of Hanuman – his strength, courage, wisdom, celibacy, devotion to Rama and the many names by which he was known – are detailed in the 40 verses of Hanuman Chalisa.

Sri Hanuman Chalisa

Shri Guru Charan Sarooja-raj Nija manu Mukura Sudhaari
Baranau Rahubhara Bimala Yasha Jo Dayaka Phala Chari
Budhee-Heen Thanu Jannikay Sumirow Pavana Kumara
Bala-Budhee Vidya Dehoo Mohee Harahu Kalesha Vikaara

Jai Hanuman gyan gun sagar
Jai Kapis tihun lok ujagar

Ram doot atulit bal dhama
Anjaani-putra Pavan sut nama

Mahabir Bikram Bajrangi
Kumati nivar sumati Ke sangi

Kanchan varan viraj subesa
Kanan Kundal Kunchit Kesha

Hath Vajra Aur Dhuvaje Viraje
Kaandhe moonj janehu sajai

Sankar suvan kesri Nandan
Tej prataap maha jag vandan

Vidyavaan guni ati chatur
Ram kaj karibe ko aatur

Prabu charitra sunibe-ko rasiya
Ram Lakhan Sita man Basiya

Sukshma roop dhari Siyahi dikhava
Vikat roop dhari lank jarava

Bhima roop dhari asur sanghare
Ramachandra ke kaj sanvare

Laye Sanjivan Lakhan Jiyaye
Shri Raghuvir Harashi ur laye

Raghupati Kinhi bahut badai
Tum mam priye Bharat-hi-sam bhai

Sahas badan tumharo yash gaave
Asa-kahi Shripati kanth lagaave

Sankadhik Brahmaadi Muneesa
Narad-Sarad sahit Aheesa

Yam Kuber Digpaal Jahan te
Kavi kovid kahi sake kahan te

Tum upkar Sugreevahin keenha
Ram milaye rajpad deenha

Tumharo mantra Vibheeshan maana
Lankeshwar Bhaye Sub jag jana

Yug sahastra jojan par Bhanu
Leelyo tahi madhur phal janu

Prabhu mudrika meli mukh mahee
Jaladhi langhi gaye achraj nahee

Durgaam kaj jagath ke jete
Sugam anugraha tumhre tete

Ram dwaare tum rakhvare
Hoat na agya binu paisare

Sub sukh lahae tumhari sar na
Tum rakshak kahu ko dar naa

Aapan tej samharo aapai
Teenhon lok hank te kanpai

Bhoot pisaach Nikat nahin aavai
Mahavir jab naam sunavae

Nase rog harae sab peera
Japat nirantar Hanumant beera

Sankat se Hanuman chudavae
Man Karam Vachan dyan jo lavai

Sab par Ram tapasvee raja
Tin ke kaj sakal Tum saja

Aur manorath jo koi lavai
Sohi amit jeevan phal pavai

Charon Yug partap tumhara
Hai persidh jagat ujiyara

Sadhu Sant ke tum Rakhware
Asur nikandan Ram dulhare

Ashta-sidhi nav nidhi ke dhata
As-var deen Janki mata

Ram rasayan tumhare pasa
Sada raho Raghupati ke dasa

Tumhare bhajan Ram ko pavai
Janam-janam ke dukh bisraavai

Anth-kaal Raghuvir pur jayee
Jahan janam Hari-Bakht Kahayee

Aur Devta Chit na dharehi
Hanumanth se hi sarve sukh karehi

Sankat kate-mite sab peera
Jo sumirai Hanumat Balbeera

Jai Jai Jai Hanuman Gosahin
Kripa Karahu Gurudev ki nyahin

Jo sat bar path kare kohi
Chutehi bandhi maha sukh hohi

Jo yah padhe Hanuman Chalisa
Hoye siddhi sakhi Gaureesa

Tulsidas sada hari chera
Keejai Nath Hridaye mein dera

Pavan Tanay Sankat Harana
Mangala Murati Roop
Ram Lakhana Sita Sahita
Hriday Basahu Soor Bhoop

Goddess – Raja rajeshwari ashtakam

Shri Raja Rajeshwari Ashtakam Lyrics and Video Song. Rajarajeshwari Ashtakam is the devotional song addressed to Goddess Rajarajeshwari, the supreme Lady of the Universe. Below is the English lyrics of Rajarajeshwari Ashtakam and the devotional video song.

Rajarajeshwari Ashtakam Lyrics

Ambha Sambhavi Chandramouli Rabhala Aparna Uma Parvathi
Kaali Haimavathi Shiva Thrinayanaa Kaathyayani Bhairavi
Savithri Navayowvana Subhaghari Saam Rajya Lakshmi Pradha
Chitrubhi Paradevatha Bhagavathi Sri Rajarajeshwari 1

Ambha Mohini Devathaa Thribhuvanani Aanandhasandhayini
Vaani Pallava Bhaani Venu Murali Ghanapriya Lolinii
Kalyanee Uduraaja Bhimbhavadana Dhoomratcha Samharinii
Chitrubhi Paradevatha Bhagavathi Sri Rajarajeshwari 2

Ambha Noopura Rathna Kankanadhari Keyoora Haaraavali
Jaadhi Shambhagha Vyjayanthi Laharii Kryveyagai Raajithaa
Veena Venu Vinodha Manditha Karaa Veeraasaney Samsthithaa
Chitrubhi Paradevatha Bhagavathi Sri Rajarajeshwari 3

Ambha Routhrini Bhadrakaali Pagalaa Jwaalaamukhi Vaishnavi
Brahmaani Thripuraandhaki Suranudhaa Dedeepya Manojwala
Chaamundaachridha Ratcha Bhosha Janani Daatchayani Vallavi
Chitrubhi Paradevatha Bhagavathi Sri Rajarajeshwari 4

Ambha Kula Dhanuhu Kasaangusadhari Arthendhu Bhimbhaadari
Varaahi Madhu Kaidhabha Prasamani Vaani Ramaa Sevithaa
Mallaathyaasuraha Mughadaithya Mdani Maaheshwari Shambhiga
Chitrubhi Paradevatha Bhagavathi Sri Rajarajeshwari 5

Ambha Srishti Vinaasa Paalanakari Aarya Visam Sobhithaa
Gaayathri Pranvaatcharaamrudharasa: Pooranaanu Sandhi Kridha
Omkaari Vinadhasudaarchidapadaa Uththanda Daithyabhahaa
Chitrubhi Paradevatha Bhagavathi Sri Rajarajeshwari 6

Ambha Saasvadha Aagamaadi Vinudhaa Aarya Mahadevathaa
Ya Brahmaadi, Bibeelikaan Janadadhi Yaavai Jagan Mohini
Ya Panjapranavaadhi Repaajanani Ya Chithkala Maalini
Chitrubhi Paradevatha Bhagavathi Sri Rajarajeshwari 7

Ambha Paalitha Bhaktha Raaja Danisam Ambaastagam Yaha Padeth
Ambha Lolaa Kadatcha Veetcha Lalithanjaiswarya Mavyahadam
Ambha Pavana Manthra Raaja Padana Thandesa Motcha Pradha
Chitrubhi Paradevatha Bhagavathi Sri Rajarajeshwari

8

Picture of Goddess Rajarajeshwari Devi

Muruga – Thirupugazh – in praise of Lord muruga

Thiruppugazh (Tamil: திருப்புகழ், Tiruppukaḻ, IPA for Tamil: [t̪iɾ̪upːʉɡəɻ] , meaning “Holy Praise” or “Divine Glory”) is a 15th-century anthology of Tamil religious songs dedicated to Lord Murugan, the son of Lord Shivan, written by the poet-saint Arunagirinaadhar (Tamil: அருணகிரிநாதர், Aruṇakirinātar, [aɾ̪uɳəɡɨɾɨn̪aːd̪ər̪]) . The anthology is considered one of the central works of medieval Tamil literature, both for its poetical and musical qualities, and for its religious, moral and philosophical content.

Well known thirupugazh are as follows:

நீலங்கொள் மேகத்தின் ...... மயில்மீதே
நீவந்த வாழ்வைக்கண் ...... டதனாலே
மால்கொண்ட பேதைக்குன் ...... மணநாறும்
மார்தங்கு தாரைத்தந் ...... தருள்வாயே

வேல்கொண்டு வேலைப்பண் ...... டெறிவோனே
வீரங்கொள் சூரர்க்குங் ...... குலகாலா
நாலந்த வேதத்தின் ...... பொருளோனே
நானென்று மார்தட்டும் ...... பெருமாளே

முத்தைத்தரு பத்தித் திருநகை
அத்திக்கிறை சத்திச் சரவண
முத்திக்கொரு வித்துக் குருபர ...... எனவோதும்

முக்கட்பர மற்குச் சுருதியின்
முற்பட்டது கற்பித் திருவரும்
முப்பத்துமு வர்க்கத் தமரரும் ...... அடிபேணப்

பத்துத்தலை தத்தக் கணைதொடு
ஒற்றைக்கிரி மத்தைப் பொருதொரு
பட்டப்பகல் வட்டத் திகிரியில் ...... இரவாகப்

பத்தற்கிர தத்தைக் கடவிய
பச்சைப்புயல் மெச்சத் தகுபொருள்
பட்சத்தொடு ரட்சித் தருள்வதும் ...... ஒருநாளே

தித்தித்தெய ஒத்தப் பரிபுர
நிர்த்தப்பதம் வைத்துப் பயிரவி
திக்கொட்கந டிக்கக் கழுகொடு ...... கழுதாடத்

திக்குப்பரி அட்டப் பயிரவர்
தொக்குத்தொகு தொக்குத் தொகுதொகு
சித்ரப்பவு ரிக்குத் த்ரிகடக ...... எனவோதக்

கொத்துப்பறை கொட்டக் களமிசை
குக்குக்குகு குக்குக் குகுகுகு
குத்திப்புதை புக்குப் பிடியென ...... முதுகூகை

கொட்புற்றெழ நட்பற் றவுணரை
வெட்டிப்பலி யிட்டுக் குலகிரி
குத்துப்பட ஒத்துப் பொரவல ...... பெருமாளே.

முத்தைத்தரு பத்தித் திருநகை
     அத்திக்கிறை சத்திச் சரவண
          முத்திக்கொரு வித்துக் குருபர ...... எனவோதும்

முக்கட்பர மற்குச் சுருதியின்
     முற்பட்டது கற்பித் திருவரும்
          முப்பத்துமு வர்க்கத் தமரரும் ...... அடிபேணப்

பத்துத்தலை தத்தக் கணைதொடு
     ஒற்றைக்கிரி மத்தைப் பொருதொரு
          பட்டப்பகல் வட்டத் திகிரியில் ...... இரவாகப்

பத்தற்கிர தத்தைக் கடவிய
     பச்சைப்புயல் மெச்சத் தகுபொருள்
          பட்சத்தொடு ரட்சித் தருள்வதும் ...... ஒருநாளே

தித்தித்தெய ஒத்தப் பரிபுர
     நிர்த்தப்பதம் வைத்துப் பயிரவி
          திக்கொட்கந டிக்கக் கழுகொடு ...... கழுதாடத்

திக்குப்பரி அட்டப் பயிரவர்
     தொக்குத்தொகு தொக்குத் தொகுதொகு
          சித்ரப்பவு ரிக்குத் த்ரிகடக ...... எனவோதக்

கொத்துப்பறை கொட்டக் களமிசை
     குக்குக்குகு குக்குக் குகுகுகு
          குத்திப்புதை புக்குப் பிடியென ...... முதுகூகை

கொட்புற்றெழ நட்பற் றவுணரை
     வெட்டிப்பலி யிட்டுக் குலகிரி
          குத்துப்பட ஒத்துப் பொரவல ...... பெருமாளே.

கைத்தல நிறைகனி யப்பமொ டவல்பொரி
கப்பிய கரிமுக ...... னடிபேணிக்

கற்றிடு மடியவர் புத்தியி லுறைபவ
கற்பக மெனவினை ...... கடிதேகும்

மத்தமு மதியமும் வைத்திடு மரன்மகன்
மற்பொரு திரள்புய ...... மதயானை

மத்தள வயிறனை உத்தமி புதல்வனை
மட்டவிழ் மலர்கொடு ...... பணிவேனே

முத்தமி ழடைவினை முற்படு கிரிதனில்
முற்பட எழுதிய ...... முதல்வோனே

முப்புர மெரிசெய்த அச்சிவ னுறைரதம்
அச்சது பொடிசெய்த ...... அதிதீரா

அத்துய ரதுகொடு சுப்பிர மணிபடும்
அப்புன மதனிடை ...... இபமாகி

அக்குற மகளுட னச்சிறு முருகனை
அக்கண மணமருள் ...... பெருமாளே.

Goddess – Kamakshi dhukka nivarana ashtakam- stotra for relieving hurdles and sorrows

Kamakshi Dhukka Nivarana Ashtakam
(Kamakshi Ashtakam for Relieving Sorrow and Hurdles)

‘Mangala roopini’is a devotional tamil song popularly called ‘Dhukka nivarana ashtakam’, in praise of Goddess Kamakshi. It’s good to recite this sloka daily at home to get the blessings of Goddess Kamakshi, and therby attain a happy life. ‘Dukka Nivarana’ means remove all types of worries and give a peace of mind.

Mangala roopini madhiyani soolini manmadha paaniyale,
Sangadam neengida saduthiyil vandhidum shankari soundariye,
Kangana paaniyan kanimugam kanda nal karpaga kaminiye,
Jeya jeya shankari gowri kripakari dhukka nivarani kamakshi.

Kaanuru malarena kadhiroli kaatti kaathida vandhiduvaal,
Thaanuru thavaoli thaaroli madhioli thaangiye veesiduvaal,
Maanuru vizhizhaal maadhavar mozhizhaal maalaigal soodiduvaal,
Jeya jeya shankari gowri kripakari dhukka nivarani kamakshi.

Shankari soundari chaturmukan potrida sabayinil vandhavale,
Pongari maavinil ponn adi vaithu porindhida vandhavale,
Yenkulam thazhaithida ezhil vadivudane ezhunthanal durgayale,
Jeya jeya shankari gowri kripakari dhukka nivarani kamakshi.

Dhanadhana dhann dhana thaviloli muzhangida thanmani nee varuvaay,
Gangana gan gana kadhiroli veesida kannmani nee varuvaay,
Banbana bam bana parai oli koovida pannmani nee varuvaay,
Jeya jeya shankari gowri kripakari dhukka nivarani kamakshi.

Panchami bhairavi parvatha puthri panchanal paaniyale,
Konjidum kumaranai gunamigu vezhanai koduththanal kumariyale,
Sangadam theerthida samaradhu seythanal shakthi enum maaye,
Jeya jeya shankari gowri kripakari dhukka nivarani kamakshi.

Enniyapadi nee arulida varuvaay en kula deviyale,
Panniya seyalin palan adhu nalamaay palgida aruliduvaay,
Kannoli adhanaal karunayai kaatti kavalaigal theerpavale,
Jeya jeya shankari gowri kripakari dhukka nivarani kamakshi.

Idar tharum thollai inimel illai endru nee solliduvaay,
Sudar tharum amudhe sruthigal koori sugam adhu thandhiduvaay,
Padar tharum irulil paridhiyaay vandhu pazhavinay ottiduvaay,
Jeya jeya shankari gowri kripakari dhukka nivarani kamakshi.

Jeya jeya bala chamundeshwari jeya jeya sridevi,
Jeya jeya durga sriparameshwari jeya jeya sridevi,
Jeya jeya jayanthi mangalakaali jeya jeya sridevi,
Jeya jeya shankari gowri kripakari dhukka nivarani kamakshi.

ஸ்ரீ துக்க நிவாரன அஷ்டகம்மங்கள ரூபினி மதியனி சூலினி மன்மத பானியளெ,

சங்கடம் நீங்கிட சடுதியில் வந்திடும் ஷங்கரி சௌந்தரியெ,

கங்கன பானியன் கனிமுகம் கண்ட நல் கற்பக காமினியெ,

ஜெய ஜெய ஷங்கரி கௌரி க்ரிபாகரி துக்க நிவாரனி காமாக்ஷி.

கானுரு மலரென கதிரொலி காட்டி காத்திட வந்திடுவாள்,

தானுரு தவஒலி தாரொலி மதியோலி தாங்கியே வீசிடுவாள்,

மானுரு விழியாள் மாதவர் மொழியாள் மாலைகள் சூடிடுவாள்,

ஜெய ஜெய ஷங்கரி கௌரி க்ரிபாகரி துக்க நிவாரனி காமாக்ஷி.

ஷங்கரி சௌந்தரி சதுர்முகன் பொற்றிட சபையினில் வந்தவளெ,

பொங்கரி மாவினில் பொன் அடி வைத்து பொரிந்திட வந்தவளெ,

என் குலம் தழைத்திட எழில் வடிவுடனே எழுந்தனல் துர்கையளெ,

ஜெய ஜெய ஷங்கரி கௌரி க்ரிபாகரி துக்க நிவாரனி காமாக்ஷி.

தனதன தன் தன தவிலொலி முழங்கிட தன்மணி நீ வருவாய்,

கங்கன கன் கன கதிரொலி வீசிட கண்மணி நீ வருவாய்,

பன்பன பம் பன பரை ஒலி கூவிட பண்மணி நீ வருவாய்,

ஜெய ஜெய ஷங்கரி கௌரி க்ரிபாகரி துக்க நிவாரனி காமாக்ஷி.

பஞ்சமி பைரவி பர்வத புத்திரி பஞ்சனல் பானியளே,

கொஞ்சிடும் குமரனை குனமிகு வேழனை கொடுத்தனல் குமரியளெ,

சங்கடம் தீர்திட சமரது செய்தனல் சக்தி எனும் மாயே,

ஜெய ஜெய ஷங்கரி கௌரி க்ரிபாகரி துக்க நிவாரனி காமாக்ஷி.

என்னியபடி நீ அருளிட வருவாய் என் குல தேவியளெ,

பன்னிய செயலின் பலன் அது நலமாய் பல்கிட அருளிடுவாய்,

கன்னொலி அதனால் கருனையை காட்டி கவலைகள் தீர்பவளெ,

ஜெய ஜெய ஷங்கரி கௌரி க்ரிபாகரி துக்க நிவாரனி காமாக்ஷி.

இடர் தரும் தொல்லை இனிமேல் இல்லை என்று நீ சொல்லிடுவாய்,

சுடர் தரும் அமுதே ஸ்ருதிகள் கூறி சுகம் அது தந்திடுவாய்,

படர் தரும் இருளில் பரிதியாய் வந்து பழவினை ஓட்டிடுவாய்,

ஜெய ஜெய ஷங்கரி கௌரி க்ரிபாகரி துக்க நிவாரனி காமாக்ஷி.

ஜெய ஜெய பாலா சாமுண்டேஸ்வரி ஜெய ஜெய ஸ்ரீதேவி,

ஜெய ஜெய துர்கா ஸ்ரீபரமெஸ்வரி ஜெய ஜெய ஸ்ரீதேவி,

ஜெய ஜெய ஜெயந்தி மங்கலகாளி ஜெய ஜெய ஸ்ரீதேவி,

ஜெய ஜெய ஷங்கரி கௌரி க்ரிபாகரி துக்க நிவாரனி காமாக்ஷி.

Mangalaroopini- tamil devotional song YouTube

Goddess – Abirami anthathi

அபிராமி அந்தாதி

காப்பு

தார் அமர் கொன்றையும் சண்பக மாலையும் சாத்தும்தில்லை
ஊரர்தம் பாகத்து உமை மைந்தனே.-உலகு ஏழும் பெற்ற
சீர் அபிராமி அந்தாதி எப்போதும் எந்தன் சிந்தையுள்ளே-
கார் அமர் மேனிக் கணபதியே.-நிற்கக் கட்டுரையே. —காப்பு

ஞானமும நல்விதையும் பெற

1: உதிக்கின்ற செங்கதிர், உச்சித் திலகம்,உணர்வுடையோர்
மதிக்கின்ற மாணிக்கம், மாதுளம்போது, மலர்க்கமலை
துதிக்கின்ற மின் கொடி, மென் கடிக் குங்கும தோயம்-என்ன
விதிக்கின்ற மேனி அபிராமி, எந்தன் விழுத் துணையே:

பிரிந்தவர் ஓன்று சேர

2: துணையும், தொழும் தெய்வமும் பெற்ற தாயும்,சுருதிகளின்
பணையும் கொழுந்தும் பதிகொண்ட வேரும்-பனிமலர்ப்பூங்
கணையும், கருப்புச் சிலையும், மென் பாசாங்குசமும்,கையில்
அணையும் திரிபுர சுந்தரி-ஆவது அறிந்தனமே.

குடும்பக்கவலையிலிருந்து விடுபட

3: அறிந்தேன், எவரும் அறியா மறையை, அறிந்துகொண்டு
செறிந்தேன், நினது திருவடிக்கே,-திருவே.- வெருவிப்
பிறிந்தேன், நின் அன்பர் பெருமை எண்ணாத கருமநெஞ்சால்,
மறிந்தே விழும் நரகுக்கு உறவாய மனிதரையே.

உயர்பதவிகளை அடைய

4: மனிதரும், தேவரும், மாயா முனிவரும், வந்து, சென்னி
குனிதரும் சேவடிக் கோமளமே.கொன்றை வார்சடைமேல்
பனிதரும் திங்களும், பாம்பும்,பகீரதியும் படைத்த
புனிதரும் நீயும் என் புந்தி எந்நாளும் பொருந்துகவே.

மனக்கவலை தீர

5: பொருந்திய முப்புரை, செப்பு உரைசெய்யும் புணர்முலையாள்,
வருந்திய வஞ்சி மருங்குல் மனோன்மணி, வார்சடையோன்
அருந்திய நஞ்சு அமுது ஆக்கிய அம்பிகை, அம்புயமேல்
திருந்திய சுந்தரி, அந்தரி-பாதம் என் சென்னியதே.

மந்திர சித்தி பெற

6: சென்னியது, உன் பொன் திருவடித் தாமரை.சிந்தையுள்ளே
மன்னியது, உன் திரு மந்திரம்,- சிந்துர வண்ணப்பெண்ணே.-
முன்னியநின் அடியாருடன் கூடி, முறை முறையே
பன்னியது, என்றும் உந்தன் பரமாகம பத்ததியே.

மலையென வருந் துன்பம் பனியென நீங்க

7: ததியுறு மத்தின் சுழலும் என் ஆவி, தளர்வு இலது ஓர்
கதியுறுவண்ணம் கருது கண்டாய்-கமலாலயனும்,
மதியுறுவேணி மகிழ்நனும், மாலும், வணங்கி, என்றும்
துதியுறு சேவடியாய். சிந்துரானன சுந்தரியே.

பற்றுகள் நீங்கி பக்தி பெருகிட

8: சுந்தரி எந்தை துணைவி, என் பாசத்தொடரை எல்லாம்
வந்து அரி சிந்துர வண்ணத்தினாள், மகிடன் தலைமேல்
அந்தரி, நீலி, அழியாத கன்னிகை, ஆரணத்தோன்
கம் தரி கைத்தலத்தாள்-மலர்த்தாள் என் கருத்தனவே

அனைத்தும் வசமாக

9: கருத்தன எந்தைதன் கண்ணன,வண்ணக்கனகவெற்பின்
பெருத்தன, பால் அழும் பிள்ளைக்கு நல்கின, பேர்அருள்கூர்
திருத்தன பாரமும், ஆரமும், செங்கைச் சிலையும், அம்பும்,
முருத்தன மூரலும், நீயும், அம்மே. வந்து என்முன் நிற்கவே.

மோட்ச சாதனம் பெற

10: நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் நடந்தும் நினைப்பதுஉன்னை,
என்றும் வணங்குவது உன் மலர்த் தாள்.-எழுதாமறையின்
ஒன்றும் அரும்பொருளே. அருளே. உமையே. இமயத்து
அன்றும் பிறந்தவளே. அழியா முத்தி ஆனந்தமே.

இல்வாழ்க்கையில் இன்பம்பெற

11: ஆனந்தமாய், என் அறிவாய், நிறைந்த அமுதமுமாய்,
வான் அந்தமான வடிவு உடையாள், மறை நான்கினுக்கும்
தான் அந்தமான, சரணாரவிந்தம்-தவள நிறக்
கானம் தம் ஆடரங்கு ஆம் எம்பிரான் முடிக் கண்ணியதே.

தியானத்தில் நிலைபெற

12: கண்ணியது உன் புகழ், கற்பது உன் நாமம், கசிந்துபக்தி
பண்ணியது உன் இரு பாதாம்புயத்தில், பகல் இரவா
நண்ணியது உன்னை நயந்தோர் அவையத்து-நான்முன்செய்த
புண்ணியம் ஏது? என் அம்மே. புவி ஏழையும் பூத்தவளே.

வைராக்கிய நிலைபெற

13: பூத்தவளே, புவனம் பதினான்கையும். பூத்தவண்ணம்
காத்தவளே. பின் கரந்தவளே. கறைக்கண்டனுக்கு
மூத்தவளே. என்றும்மூவா முகுந்தற்கு இளையவளே.
மாத்தவளே. உன்னை அன்றி மற்று ஓர் தெய்வம்வந்திப்பதே?

தலைமை பெற

14: வந்திப்பவர் உன்னை, வானவர் தானவர் ஆனவர்கள்,
சிந்திப்பவர், நல்திசைமுகர் நாரணர், சிந்தையுள்ளே
பந்திப்பவர், அழியாப் பரமானந்தர், பாரில் உன்னைச்
சந்திப்பவர்க்கு எளிதாம் எம்பிராட்டி. நின் தண்ணளியே:

பெருஞ் செல்வமும் பேரின்பமும் பெற

15: தண்ணளிக்கு என்று, முன்னே பல கோடி தவங்கள்செய்வார்,
மண் அளிக்கும் செல்வமோ பெறுவார்? மதி வானவர் தம்
விண் அளிக்கும் செல்வமும் அழியா முத்தி வீடும்,அன்றோ?-
பண் அளிக்கும் சொல் பரிமள யாமளைப் பைங்கிளியே.

முக்கால‌மும் உண‌ரும் திற‌ன் உண்டாக‌

16: கிளியே, கிளைஞர் மனத்தே கிடந்து கிளர்ந்து ஒளிரும்
ஒளியே, ஒளிரும் ஒளிக்கு இடமே, எண்ணில் ஒன்றும்இல்லா
வெளியே, வெளி முதல் பூதங்கள் ஆகி விரிந்த அம்மே.-
அளியேன் அறிவு அளவிற்கு அளவானது அதிசயமே.

க‌ன்னிகைக‌ளுக்கு ந‌ல்ல‌ வ‌ர‌ன் அமைய‌

17: அதிசயம் ஆன வடிவு உடையாள், அரவிந்தம் எல்லாம்
துதி சய ஆனன சுந்தரவல்லி, துணை இரதி
பதி சயமானது அபசயம் ஆக, முன் பார்த்தவர்தம்
மதி சயம் ஆக அன்றோ, வாம பாகத்தை வவ்வியதே?

ம‌ர‌ண‌ப‌ய‌ம் நீங்க‌

18: வவ்விய பாகத்து இறைவரும் நீயும் மகிழ்ந்திருக்கும்
செவ்வியும், உங்கள் திருமணக் கோலமும், சிந்தையுள்ளே
அவ்வியம் தீர்த்து என்னை ஆண்டபொற் பாதமும்ஆகிவந்து-
வெவ்விய காலன் என்மேல் வரும்போது-வெளி நிற்கவே.

பேரின்ப‌ நிலைய‌டைய‌

19: வெளிநின்ற நின்திருமேனியைப் பார்த்து, என் விழியும்நெஞ்சும்
களிநின்ற வெள்ளம் கரைகண்டது, இல்லை,கருத்தினுள்ளே
தெளிநின்ற ஞானம் திகழ்கின்றது, என்ன திருவுளமோ?-
ஒளிநின்ற கோணங்கள் ஒன்பதும் மேவி உறைபவளே.

வீடுவாச‌ல் முத‌லிய‌ செல்வ‌ங்க‌ள் உண்டாக‌

20: உறைகின்ற நின் திருக்கோயில்-நின் கேள்வர் ஒருபக்கமோ,
அறைகின்ற நான் மறையின் அடியோ முடியோ, அமுதம்
நிறைகின்ற வெண் திங்களோ, கஞ்சமோ, எந்தன்நெஞ்சகமோ,
மறைகின்ற வாரிதியோ?- பூரணாசல மங்கலையே.

அம்பிகையை வழிப‌டாம‌ல் இருந்த‌ பாவ‌ம் தொலைய‌

21: மங்கலை, செங்கலசம் முலையாள், மலையாள்,வருணச்
சங்கு அலை செங்கைச் சகல கலாமயில் தாவு கங்கை
பொங்கு அலை தங்கும் புரிசடையோன் புடையாள்,உடையாள்
பிங்கலை, நீலி, செய்யாள், வெளியாள், பசும்பெண்கொடியே.

இனிப்பிற‌வாநெறி அடைய‌

22: கொடியே, இளவஞ்சிக் கொம்பே, எனக்கு வம்பே பழுத்த
படியே மறையின் பரிமளமே, பனி மால் இமயப்
பிடியே, பிரமன் முதலாய தேவரைப் பெற்ற அம்மே.
அடியேன் இறந்து இங்கு இனிப் பிறவாமல் வந்து ஆண்டுகொள்ளே.

எப்போதும் ம‌கிழ்ச்சியாய் இருக்க‌

23: கொள்ளேன், மனத்தில் நின் கோலம் அல்லாது, அன்பர்கூட்டந்தன்னை
விள்ளேன், பரசமயம் விரும்பேன், வியன் மூவுலகுக்கு
உள்ளே, அனைத்தினுக்கும் புறம்பே, உள்ளத்தே விளைந்த
கள்ளே, களிக்குங்களியே, அளிய என் கண்மணியே.

நோய்க‌ள் வில‌க‌

24: மணியே, மணியின் ஒளியே, ஒளிரும் மணி புனைந்த
அணியே, அணியும் அணிக்கு அழகே, அணுகாதவர்க்குப்
பிணியே, பிணிக்கு மருந்தே, அமரர் பெரு விருந்தே.-
பணியேன், ஒருவரை நின் பத்ம பாதம் பணிந்தபின்னே.

நினைத்த‌ காரிய‌ம் நிறைவேற‌

25: பின்னே திரிந்து, உன் அடியாரைப் பேணி, பிறப்புஅறுக்க,
முன்னே தவங்கள் முயன்று கொண்டேன்,- முதல்மூவருக்கும்
அன்னே. உலகுக்கு அபிராமி என்னும் அருமருந்தே.-
என்னே?-இனி உன்னை யான் மறவாமல் நின்றுஏத்துவனே.

சொல்வாக்கும் செல்வாக்கும் பெருக‌

26: ஏத்தும் அடியவர், ஈரேழ் உலகினையும் படைத்தும்
காத்தும் அழித்தும் திரிபவராம்,- கமழ்பூங்கடம்பு
சாத்தும் குழல் அணங்கே.- மணம் நாறும் நின்தாளிணைக்கு என்
நாத் தங்கு புன்மொழி ஏறியவாறு, நகையுடைத்தே.

ம‌ன‌நோய் அக‌ல‌

27: உடைத்தனை வஞ்சப் பிறவியை, உள்ளம் உருகும்அன்பு
படைத்தனை, பத்ம பதயுகம் சூடும் பணி எனக்கே
அடைத்தனை, நெஞ்சத்து அழுக்கையெல்லாம் நின்அருட்புனலால்
துடைத்தனை,- சுந்தரி – நின் அருள் ஏதென்றுசொல்லுவதே.

இம்மை ம‌றுமை இன்ப‌ங்க‌ள் அடைய‌

28: சொல்லும் பொருளும் என, நடம் ஆடும் துணைவருடன்
புல்லும் பரிமளப் பூங்கொடியே. நின் புதுமலர்த் தாள்
அல்லும் பகலும் தொழுமவர்க்கே அழியா அரசும்
செல்லும் தவநெறியும், சிவலோகமும் சித்திக்குமே.

எல்லா சித்திக‌ளும் அடைய‌

29: சித்தியும் சித்தி தரும் தெய்வம் ஆகித் திகழும் பரா
சக்தியும், சக்தி தழைக்கும் சிவமும், தவம் முயல்வார்
முத்தியும், முத்திக்கு வித்தும், வித்து ஆகி முளைத்துஎழுந்த
புத்தியும், புத்தியினுள்ளே புரக்கும் புரத்தை அன்றே.

அடுத்த‌டுத்து வ‌ரும் துன்ப‌ங்க‌ள் நீங்க‌

30: அன்றே தடுத்து என்னை ஆண்டுகொண்டாய்,கொண்டது அல்ல என்கை
நன்றே உனக்கு? இனி நான் என் செயினும் நடுக்கடலுள்
சென்றே விழினும், கரையேற்றுகை நின் திருவுளமோ.-
ஒன்றே, பல உருவே, அருவே, என் உமையவளே.

ம‌றுமையில் இன்ப‌ம் உண்டாக‌

31: உமையும் உமையொருபாகனும், ஏக உருவில் வந்துஇங்கு
எமையும் தமக்கு அன்பு செய்யவைத்தார், இனிஎண்ணுதற்குச்
சமையங்களும் இல்லை, ஈன்றெடுப்பாள் ஒரு தாயும்இல்லை,
அமையும் அமையுறு தோளியர்மேல் வைத்த ஆசையுமே.

துர்ம‌ர‌ண‌ம் வ‌ராம‌லிருக்க‌

32: ஆசைக் கடலில் அகப்பட்டு, அருளற்ற அந்தகன் கைப்
பாசத்தில் அல்லற்பட இருந்தேனை, நின் பாதம் என்னும்
வாசக் கமலம் தலைமேல் வலிய வைத்து, ஆண்டுகொண்ட
நேசத்தை என் சொல்லுவேன்?- ஈசர் பாகத்து நேரிழையே.

இற‌க்கும் நிலையிலும் நினைப்போடு இருக்க‌

33: இழைக்கும் வினைவழியே அடும் காலன், எனை நடுங்க
அழைக்கும் பொழுது வந்து, அஞ்சல் என்பாய். அத்தர்சித்தம் எல்லாம்
குழைக்கும் களபக் குவிமுலை யாமளைக் கோமளமே.
உழைக்கும் பொழுது, உன்னையே அன்னையே என்பன்ஓடிவந்தே

சிற‌ந்த‌ ந‌ன்செய் நில‌ங்க‌ள் கிடைக்க‌

34: வந்தே சரணம் புகும் அடியாருக்கு, வானுலகம்
தந்தே பரிவொடு தான் போய் இருக்கும்–சதுர்முகமும்,
பைந் தேன் அலங்கல் பரு மணி ஆகமும், பாகமும், பொற்
செந் தேன் மலரும், அலர் கதிர் ஞாயிறும், திங்களுமே.

திரும‌ண‌ம் நிறைவேற

35: திங்கட் பகவின் மணம் நாறும் சீறடி சென்னி வைக்க
எங்கட்கு ஒரு தவம் எய்தியவா, எண் இறந்த விண்ணோர்–
தங்கட்கும் இந்தத் தவம் எய்துமோ?- தரங்கக் கடலுள்
வெங் கண் பணி அணைமேல் துயில்கூரும்விழுப்பொருளே.

ப‌ழைய‌ வினைக‌ள் வ‌லிமை அழிய‌

36: பொருளே, பொருள் முடிக்கும் போகமே, அரும் போகம்செய்யும்
மருளே, மருளில் வரும் தெருளே, என் மனத்து வஞ்சத்து
இருள் ஏதும் இன்றி ஒளி வெளி ஆகி இருக்கும் உன்தன்
அருள் ஏது.- அறிகின்றிலேன், அம்புயாதனத்துஅம்பிகையே.

ந‌வ‌ம‌ணிக‌ளைப் பெற‌

37: கைக்கே அணிவது கன்னலும் பூவும், கமலம் அன்ன
மெய்க்கே அணிவது வெண் முத்துமாலை, விட அரவின்
பைக்கே அணிவது பண்மணிக் கோவையும், பட்டும், எட்டுத்
திக்கே அணியும் திரு உடையானிடம் சேர்பவளே.

வேண்டிய‌தை வேண்டிய‌வாறு அடைய‌

38: பவளக் கொடியில் பழுத்த செவ்வாயும், பனிமுறுவல்
தவளத் திரு நகையும் துணையா, எங்கள் சங்கரனைத்
துவளப் பொருது, துடியிடை சாய்க்கும் துணை முலையாள்–
அவளைப் பணிமின் கண்டீர், அமராவதி ஆளுகைக்கே.

க‌ருவிக‌ளைக் கையாளும் வ‌லிமை பெற

39: ஆளுகைக்கு, உன்தன் அடித்தாமரைகள் உண்டு,அந்தகன்பால்
மீளுகைக்கு, உன்தன் விழியின் கடை உண்டு, மேல்இவற்றின்
மூளுகைக்கு, என் குறை, நின் குறையே அன்று,-முப்புரங்கள்.
மாளுகைக்கு, அம்பு தொடுத்த வில்லான், பங்கில்வாணுதலே.

பூர்வ‌ புண்ணிய‌ம் ப‌ல‌ன்த‌ர‌

40: வாள்-நுதல் கண்ணியை, விண்ணவர் யாவரும் வந்துஇறைஞ்சிப்
பேணுதற்கு எண்ணிய எம்பெருமாட்டியை, பேதைநெஞ்சில்
காணுதற்கு அண்ணியள் அல்லாத கன்னியை, காணும்–அன்பு
பூணுதற்கு எண்ணிய எண்ணம் அன்றோ, முன் செய்புண்ணியமே.

ந‌ல்ல‌டியார் ந‌ட்பும் பெற‌

41: புண்ணியம் செய்தனமே-மனமே.- புதுப் பூங் குவளைக்
கண்ணியும் செய்ய கணவரும் கூடி, நம் காரணத்தால்
நண்ணி இங்கே வந்து தம் அடியார்கள் நடு இருக்கப்
பண்ணி, நம் சென்னியின் மேல் பத்ம பாதம் பதித்திடவே.

உல‌கினை வ‌ச‌ப்ப‌டுத்த‌

42: இடங்கொண்டு விம்மி, இணைகொண்டு இறுகி, இளகி,முத்து
வடங்கொண்ட கொங்கை-மலைகொண்டு இறைவர் வலியநெஞ்சை
நடங்கொண்ட கொள்கை நலம் கொண்ட நாயகி, நல்அரவின்
வடம் கொண்ட அல்குல் பணிமொழி–வேதப் பரிபுரையே.

தீமைக‌ள் ஒழிய‌

43: பரிபுரச் சீறடிப் பாசாங்குசை, பஞ்சபாணி, இன்சொல்
திரிபுர சுந்தரி, சிந்துர மேனியள் தீமை நெஞ்சில்
புரிபுர, வஞ்சரை அஞ்சக் குனி பொருப்புச்சிலைக் கை,
எரி புரை மேனி, இறைவர் செம்பாகத்து இருந்தவளே.

பிரிவுணர்ச்சி அக‌ல‌

44: தவளே இவள், எங்கள் சங்கரனார் மனை மங்கலமாம்
அவளே, அவர்தமக்கு அன்னையும் ஆயினள்,ஆகையினால்,
இவளே கடவுளர் யாவர்க்கும் மேலை இறைவியும் ஆம்,
துவளேன், இனி ஒரு தெய்வம் உண்டாக மெய்த் தொண்டுசெய்தே.

உல‌கோர் ப‌ழியிலிருந்து விடுப‌ட

45: தொண்டு செய்யாதுநின் பாதம் தொழாது, துணிந்துஇச்சையே
பண்டு செய்தார் உளரோ, இலரோ? அப் பரிசு அடியேன்
கண்டு செய்தால் அது கைதவமோ, அன்றிச் செய்தவமோ?
மிண்டு செய்தாலும் பொறுக்கை நன்றே, பின் வெறுக்கைஅன்றே.

ந‌ல்நட‌த்தையோடு வாழ

46: வெறுக்கும் தகைமைகள் செய்யினும், தம் அடியாரைமிக்கோர்
பொறுக்கும் தகைமை புதியது அன்றே,-புது நஞ்சை உண்டு
கறுக்கும் திருமிடற்றான் இடப்பாகம் கலந்த பொன்னே.-
மறுக்கும் தகைமைகள் செய்யினும், யானுன்னைவாழ்த்துவனே.

யோக‌ நிலை அடைய‌

47: வாழும்படி ஒன்று கண்டு கொண்டேன், மனத்தே ஒருவர்
வீழும்படி அன்று, விள்ளும்படி அன்று, வேலை நிலம்
ஏழும் பரு வரை எட்டும், எட்டாமல் இரவு பகல்
சூழும் சுடர்க்கு நடுவே கிடந்து சுடர்கின்றதே.

உட‌ல்ப‌ற்று நீங்க‌

48: சுடரும் கலைமதி துன்றும் சடைமுடிக் குன்றில் ஒன்றிப்
படரும் பரிமளப் பச்சைக் கொடியைப் பதித்து நெஞ்சில்
இடரும் தவிர்த்து இமைப்போது இருப்பார், பின்னும்எய்துவரோ-
குடரும் கொழுவும் குருதியும் தோயும் குரம்பையிலே.

ம‌ர‌ணத்துன்ப‌ம் இல்லாதிருக்க‌

49: குரம்பை அடுத்து குடிபுக்க ஆவி, வெங் கூற்றுக்கு இட்ட
வரம்பை அடுத்து மறுகும் அப்போது, வளைக்கைஅமைத்து,
அரம்பை அடுத்து அரிவையர் சூழ வந்து, அஞ்சல் என்பாய்–
நரம்பை அடுத்து இசை வடிவாய் நின்ற நாயகியே.

அம்பிகையை நேரில் காண

50: நாயகி, நான்முகி, நாராயணி, கை நளின பஞ்ச
சாயகி, சாம்பவி, சங்கரி, சாமளை, சாதி நச்சு
வாய் அகி மாலினி, வாராகி, சூலினி, மாதங்கி என்று
ஆய கியாதியுடையாள் சரணம்-அரண் நமக்கே.

மோக‌ம் நீக்க‌

51: அரணம் பொருள் என்று, அருள் ஒன்று இலாத அசுரர்தங்கள்
முரண் அன்று அழிய முனிந்த பெம்மானும், முகுந்தனுமே,
சரணம் சரணம் என நின்ற நாயகி தன் அடியார்,
மரணம் பிறவி இரண்டும் எய்தார், இந்த வையகத்தே.

பெருஞ்செல்வ‌ம் அடைய‌

52: வையம், துரகம், மதகரி, மா மகுடம், சிவிகை
பெய்யும் கனகம், பெருவிலை ஆரம்,–பிறை முடித்த
ஐயன் திருமனையாள் அடித் தாமரைக்கு அன்பு முன்பு
செய்யும் தவமுடையார்க்கு உளவாகிய சின்னங்களே.

பொய்யுணர்வு நீங்க‌

53: சின்னஞ் சிறிய மருங்கினில் சாத்திய செய்ய பட்டும்
பென்னம் பெரிய முலையும், முத்தாரமும், பிச்சி மொய்த்த
கன்னங்கரிய குழலும், கண் மூன்றும், கருத்தில் வைத்துத்
தன்னந்தனி இருப்பார்க்கு, இது போலும் தவம்இல்லையே.

க‌ட‌ந்தீர‌

54: இல்லாமை சொல்லி, ஒருவர் தம்பால் சென்று,இழிவுபட்டு
நில்லாமை நெஞ்சில் நினைகுவிரேல், நித்தம் நீடு தவம்
கல்லாமை கற்ற கயவர் தம்பால் ஒரு காலத்திலும்
செல்லாமை வைத்த திரிபுரை பாதங்கள் சேர்மின்களே.

மோன‌ நிலை எய்த‌

55: மின் ஆயிரம் ஒரு மெய் வடிவு ஆகி விளங்குகின்றது
அன்னாள், அகம் மகிழ் ஆனந்தவல்லி, அருமறைக்கு
முன்னாய், நடு எங்கும் ஆய், முடிவு ஆய முதல்விதன்னை
உன்னாது ஒழியினும், உன்னினும், வேண்டுவது ஒன்றுஇல்லையே.

யாவ‌ரையும் வ‌சீக‌ரிக்கும் ஆற்றல் உண்டாக‌

56: ஒன்றாய் அரும்பி, பலவாய் விரிந்து, இவ் உலகுஎங்குமாய்
நின்றாள், அனைத்தையும் நீங்கி நிற்பாள்–என்றன்,நெஞ்சினுள்ளே
பொன்றாது நின்று புரிகின்றவா. இப் பொருள் அறிவார்–
அன்று ஆலிலையில் துயின்ற பெம்மானும், என் ஐயனுமே.

வ‌றுமை ஒழிய‌

57: ஐயன் அளந்தபடி இரு நாழி கொண்டு, அண்டம்எல்லாம்
உய்ய அறம் செயும் உன்னையும் போற்றி, ஒருவர் தம்பால்
செய்ய பசுந்தமிழ்ப் பாமாலையும் கொண்டு சென்று,பொய்யும்
மெய்யும் இயம்பவைத்தாய்: இதுவோ, உன்தன்மெய்யருளே?

ம‌ன அமைதிபெற

58: அருணாம்புயத்தும், என் சித்தாம்புயத்தும்அமர்ந்திருக்கும்
தருணாம்புயமுலைத் தையல் நல்லாள், தகை சேர் நயனக்
கருணாம்புயமும், வதனாம்புயமும், கராம்புயமும்,
சரணாம்புயமும், அல்லால் கண்டிலேன், ஒரு தஞ்சமுமே.

பிள்ளைக‌ள் ந‌ல்ல‌வ‌ர்க‌ளாக‌ வ‌ள‌ர

59: தஞ்சம் பிறிது இல்லை ஈது அல்லது, என்று உன்தவநெறிக்கே
நெஞ்சம் பயில நினைக்கின்றிலேன், ஒற்றை நீள்சிலையும்
அஞ்சு அம்பும் இக்கு அலராகி நின்றாய்: அறியார் எனினும்
பஞ்சு அஞ்சு மெல் அடியார், அடியார் பெற்ற பாலரையே.

மெய்யுண்ர்வு பெற

60: பாலினும் சொல் இனியாய். பனி மா மலர்ப் பாதம்வைக்க–
மாலினும், தேவர் வணங்க நின்றோன் கொன்றை வார்சடையின்
மேலினும், கீழ்நின்று வேதங்கள் பாடும் மெய்ப் பீடம் ஒரு
நாலினும், சால நன்றோ–அடியேன் முடை நாய்த் தலையே?

மாயையை வெல்ல

61: நாயேனையும் இங்கு ஒரு பொருளாக நயந்து வந்து,
நீயே நினைவின்றி ஆண்டு கொண்டாய், நின்னைஉள்ளவண்ணம்
பேயேன் அறியும் அறிவு தந்தாய், என்ன பேறு பெற்றேன்.–
தாயே, மலைமகளே, செங்கண் மால் திருத் தங்கைச்சியே.

எத்த‌கைய‌ அச்சமும் அக‌ல‌

62: தங்கச் சிலை கொண்டு, தானவர் முப்புரம் சாய்த்து, மத
வெங் கண் கரி உரி போர்த்த செஞ்சேவகன் மெய்யடையக்
கொங்கைக் குரும்பைக் குறியிட்ட நாயகி, கோகனகச்
செங் கைக் கரும்பும், மலரும், எப்போதும் என் சிந்தையதே.

அறிவு தெளிவோடு இருக்க

63: தேறும்படி சில ஏதுவும் காட்டி, முன் செல்கதிக்குக்
கூறும் பொருள், குன்றில் கொட்டும் தறி குறிக்கும்–சமயம்
ஆறும் தலைவி இவளாய் இருப்பது அறிந்திருந்தும்,
வேறும் சமயம் உண்டு என்று கொண்டாடிய வீணருக்கே.

ப‌க்தி பெருக‌

64: வீணே பலி கவர் தெய்வங்கள்பால் சென்று, மிக்கஅன்பு
பூணேன், உனக்கு அன்பு பூண்டுகொண்டேன், நின்புகழ்ச்சிஅன்றிப்
பேணேன், ஒரு பொழுதும், திருமேனி ப்ரகாசம் அன்றிக்
காணேன், இரு நிலமும் திசை நான்கும் ககனமுமே.

ஆண்ம‌க‌ப்பேறு அடைய‌

65: ககனமும் வானும் புவனமும் காண, விற் காமன் அங்கம்
தகனம் முன் செய்த தவம்பெருமாற்கு, தடக்கையும் செம்
முகனும், முந்நான்கு இருமூன்று எனத் தோன்றியமூதறிவின்
மகனும் உண்டாயது அன்றோ?–வல்லி. நீ செய்தவல்லபமே.

க‌விஞராக‌

66: வல்லபம் ஒன்று அறியேன், சிறியேன், நின் மலரடிச்செய்
பல்லவம் அல்லது பற்று ஒன்று இலேன், பசும் பொற்பொருப்பு–
வில்லவர் தம்முடன் வீற்றிருப்பாய். வினையேன் தொடுத்த
சொல் அவமாயினும், நின் திரு நாமங்கள் தோத்திரமே.

ப‌கைவ‌ர்க‌ள் அழிய‌

67: தோத்திரம் செய்து, தொழுது, மின் போலும் நின்தோற்றம் ஒரு
மாத்திரைப் போதும் மனத்தில் வையாதவர்–வண்மை,குலம்,
கோத்திரம், கல்வி, குணம், குன்றி, நாளும் குடில்கள்தொறும்
பாத்திரம் கொண்டு பலிக்கு உழலாநிற்பர்–பார் எங்குமே.

நில‌ம் வீடு போன்ற செல்வ‌ங்க‌ள் பெருக‌

68: பாரும், புனலும், கனலும், வெங் காலும், படர் விசும்பும்,
ஊரும் முருகு சுவை ஒளி ஊறு ஒலி ஒன்றுபடச்
சேரும் தலைவி, சிவகாம சுந்தரி, சீறடிக்கே
சாரும் தவம், உடையார் படையாத தனம் இல்லையே.

ச‌க‌ல‌ செளபாக்கிய‌ங்க‌ளும் அடைய‌

69: தனம் தரும், கல்வி தரும், ஒருநாளும் தளர்வு அறியா
மனம் தரும், தெய்வ வடிவும் தரும், நெஞ்சில் வஞ்சம்இல்லா
இனம் தரும், நல்லன எல்லாம் தரும், அன்பர் என்பவர்க்கே–
கனம் தரும் பூங் குழலாள், அபிராமி, கடைக்கண்களே,

நுண்க‌லைக‌ளில் சித்திபெற

70: கண்களிக்கும்படி கண்டுகொண்டேன், கடம்பாடவியில்பண்
களிக்கும் குரல் வீணையும், கையும் பயோதரமும்,
மண் களிக்கும் பச்சை வண்ணமும் ஆகி, மதங்கர்க்குலப்
பெண்களில் தோன்றிய எம்பெருமாட்டிதன் பேரழகே.

ம‌ன‌க்குறைக‌ள் தீர‌

71: அழகுக்கு ஒருவரும் ஒவ்வாத வல்லி, அரு மறைகள்
பழகிச் சிவந்த பதாம்புயத்தாள், பனி மா மதியின்
குழவித் திருமுடிக் கோமளயாமளைக் கொம்பு இருக்க–
இழவுற்று நின்ற நெஞ்சே.-இரங்கேல், உனக்கு என்குறையே?

பிற‌விப்பிணி தீர‌

72: எங்குறை தீரநின்று ஏற்றுகின்றேன், இனி யான்பிறக்கில்,
நின் குறையே அன்றி யார் குறை காண்?-இரு நீள்விசும்பின்
மின் குறை காட்டி மெலிகின்ற நேர் இடை மெல்லியலாய்.-
தன் குறை தீர, எம்கோன் சடை மேல் வைத்த தாமரையே.

குழந்தைப்பேறு உண்டாக‌

73: தாமம் கடம்பு, படை பஞ்ச பாணம், தனுக் கரும்பு,
யாமம் வயிரவர் ஏத்தும் பொழுது, எமக்கு என்று வைத்த
சேமம் திருவடி, செங்கைகள் நான்கு, ஒளி செம்மை,அம்மை
நாமம் திரிபுரை, ஒன்றோடு இரண்டு நயனங்களே.

தொழிலில் மேன்மை அடைய

74: நயனங்கள் மூன்றுடை நாதனும், வேதமும், நாரணனும்,
அயனும் பரவும் அபிராம வல்லி அடி இணையைப்
பயன் என்று கொண்டவர், பாவையர் ஆடவும் பாடவும்,பொன்
சயனம் பொருந்து தமனியக் காவினில் தங்குவரே.

விதியை வெல்ல

75: தங்குவர், கற்பக தாருவின் நீழலில், தாயர் இன்றி
மங்குவர், மண்ணில் வழுவாய் பிறவியை,-மால் வரையும்,
பொங்கு உவர் ஆழியும், ஈரேழ் புவனமும், பூத்த உந்திக்
கொங்கு இவர் பூங்குழலாள் திருமேனி குறித்தவரே.

க‌ணவ‌ன் ம‌னைவி ஒற்றுமைக்கு

76: குறித்தேன் மனத்தில் நின் கோலம் எல்லாம், நின்குறிப்பு அறிந்து
மறித்தேன் மறலி வருகின்ற நேர்வழி, வண்டு கிண்டி
வெறித்தேன் அவிழ் கொன்றை வேணிப் பிரான் ஒருகூற்றை, மெய்யில்
பறித்தே, குடிபுகுதும் பஞ்ச பாண பயிரவியே.

ப‌கை நீங்க

77: பயிரவி, பஞ்சமி, பாசாங்குசை, பஞ்ச பாணி, வஞ்சர்
உயிர் அவி உண்ணும் உயர் சண்டி, காளி, ஒளிரும் கலா
வயிரவி, மண்டலி, மாலினி, சூலி, வராகி–என்றே
செயிர் அவி நான்மறை சேர் திருநாமங்கள் செப்புவரே.

ஆண்க‌ளின் நீண்ட‌ ஆயுளுக்கு

78: செப்பும் கனக கலசமும் போலும் திருமுலைமேல்
அப்பும் களப அபிராம வல்லி, அணி தரளக்
கொப்பும், வயிரக் குழையும், விழியின் கொழுங்கடையும்,
துப்பும், நிலவும் எழுதிவைத்தேன், என் துணை விழிக்கே.

சிற்றின‌ம் சேராதிருக்க‌

79: விழிக்கே அருள் உண்டு, அபிராம வல்லிக்கு, வேதம்சொன்ன
வழிக்கே வழிபட நெஞ்சு உண்டு எமக்கு, அவ்வழி கிடக்க,
பழிக்கே சுழன்று, வெம் பாவங்களே செய்து, பாழ் நரகக்
குழிக்கே அழுந்தும் கயவர் தம்மோடு, என்ன கூட்டுஇனியே?

எல்லையில்லா ஆன்ந்த‌ம் அடைய‌

80: கூட்டியவா என்னைத் தன் அடியாரில், கொடிய வினை
ஓட்டியவா, என்கண் ஓடியவா, தன்னை உள்ளவண்ணம்
காட்டியவா, கண்ட கண்ணும் மனமும் களிக்கின்றவா,
ஆட்டியவா நடம்–ஆடகத் தாமரை ஆரணங்கே.

ந‌ல்ல‌ ந‌ட‌த்தை உண்டாக‌

81: அணங்கே.-அணங்குகள் நின் பரிவாரங்கள்ஆகையினால்,
வணங்கேன் ஒருவரை, வாழ்த்துகிலேன் நெஞ்சில்,வஞ்சகரோடு
இணங்கேன், எனது உனது என்றிருப்பார் சிலர்யாவரொடும்
பிணங்கேன், அறிவு ஒன்று இலேன், என்கண் நீவைத்தபேர் அளியே.

ஞாப‌க‌ச‌க்தி அதிக‌ரிக்க

82: அளி ஆர் கமலத்தில் ஆரணங்கே. அகிலாண்டமும் நின்
ஒளியாக நின்ற ஒளிர் திருமேனியை உள்ளுந்தொறும்,
களி ஆகி, அந்தக்கரணங்கள் விம்மி, கரைபுரண்டு
வெளியாய்விடின், எங்ஙனே மறப்பேன், நின்விரகினையே?

அனைத்தும் கிடைக்க‌

83: விரவும் புது மலர் இட்டு, நின் பாத விரைக்கமலம்
இரவும் பகலும் இறைஞ்ச வல்லார், இமையோர் எவரும்
பரவும் பதமும், அயிராவதமும், பகீரதியும்,
உரவும் குலிகமும், கற்பகக் காவும் உடையவரே.

அனைத்தும் கிடைக்க‌

84: உடையாளை, ஒல்கு செம்பட்டுடையாளை, ஒளிர்மதிச்செஞ்
சடையாளை, வஞ்சகர் நெஞ்சு அடையாளை, தயங்குநுண்ணூல்
இடையாளை, எங்கள் பெம்மான் இடையாளை, இங்குஎன்னை இனிப்
படையாளை, உங்களையும் படையாவண்ணம்பார்த்திருமே.

ந‌ல்வ‌ழி கிடைக்க‌

85: பார்க்கும் திசைதொறும் பாசாங்குசமும், பனிச் சிறைவண்டு
ஆர்க்கும் புதுமலர் ஐந்தும், கரும்பும், என் அல்லல் எல்லாம்
தீர்க்கும் திரிபுரையாள் திரு மேனியும், சிற்றிடையும்,
வார்க் குங்கும முலையும், முலைமேல் முத்து மாலையுமே.

ப‌ய‌ப்ப‌டாம‌ல் இருக்க‌

86: மால் அயன் தேட, மறை தேட, வானவர் தேட நின்ற
காலையும், சூடகக் கையையும், கொண்டு–கதித்த கப்பு
வேலை வெங் காலன் என்மேல் விடும்போது, வெளி நில்கண்டாய்
பாலையும் தேனையும் பாகையும் போலும் பணிமொழியே.

செய்ய‌ முடியாத‌வ‌ற்றைச் செய்து புக‌ழ்பெற

87: மொழிக்கும் நினைவுக்கும் எட்டாத நின் திருமூர்த்தம்,என்தன்
விழிக்கும் வினைக்கும் வெளிநின்றதால்,–விழியால்மதனை
அழிக்கும் தலைவர், அழியா விரதத்தை அண்டம் எல்லாம்
பழிக்கும்படி, ஒரு பாகம் கொண்டு ஆளும் பராபரையே.

அபிராமியைச் சர‌ண‌டைய‌

88: பரம் என்று உனை அடைந்தேன், தமியேனும், உன்பத்தருக்குள்
தரம் அன்று இவன் என்று தள்ளத் தகாது–தரியலர்தம்
புரம் அன்று எரியப் பொருப்புவில் வாங்கிய, போதில்அயன்
சிரம் ஒன்று செற்ற, கையான் இடப் பாகம் சிறந்தவளே.

அன்னையை ம‌றக்காம‌ல் இருக்க‌

89: சிறக்கும் கமலத் திருவே. நின்சேவடி சென்னி வைக்கத்
துறக்கம் தரும் நின் துணைவரும் நீயும், துரியம் அற்ற
உறக்கம் தர வந்து, உடம்போடு உயிர் உறவு அற்று அறிவு
மறக்கும் பொழுது, என் முன்னே வரல் வேண்டும்வருந்தியுமே.

குறைக‌ள் நீங்கிப் பிரிந்த‌வ‌ர் கூட‌

90: வருந்தாவகை, என் மனத்தாமரையினில் வந்து புகுந்து,
இருந்தாள், பழைய இருப்பிடமாக, இனி எனக்குப்
பொருந்தாது ஒரு பொருள் இல்லை–விண் மேவும்புலவருக்கு
விருந்தாக வேலை மருந்தானதை நல்கும் மெல்லியலே.

உய‌ர்ந்த‌ பத‌வி கிடைக்க‌

91: மெல்லிய நுண் இடை மின் அனையாளைவிரிசடையோன்
புல்லிய மென் முலைப் பொன் அனையாளை, புகழ்ந்துமறை
சொல்லியவண்ணம் தொழும் அடியாரைத் தொழுமவர்க்கு,
பல்லியம் ஆர்த்து எழ, வெண் பகடு ஊறும் பதம் தருமே.

கொள்கைப் பிடிப்புக்கு

92: பதத்தே உருகி, நின் பாதத்திலே மனம் பற்றி, உன்தன்
இதத்தே ஒழுக, அடிமை கொண்டாய், இனி, யான் ஒருவர்
மதத்தே மதி மயங்கேன், அவர் போன வழியும் செல்லேன்–
முதல் தேவர் மூவரும் யாவரும் போற்றும்முகிழ் நகையே.

உண்மை நிலையை அறிய‌

93: நகையே இது, இந்த ஞாலம் எல்லாம் பெற்ற நாயகிக்கு,
முகையே முகிழ் முலை, மானே, முது கண் முடிவுயில், அந்த
வகையே பிறவியும், வம்பே, மலைமகள் என்பதும் நாம்,
மிகையே இவள்தன் தகைமையை நாடி விரும்புவதே.

ம‌ன‌நோய் அக‌ல‌

94: விரும்பித் தொழும் அடியார் விழிநீர் மல்கி, மெய் புளகம்
அரும்பித் ததும்பிய ஆனந்தம் ஆகி, அறிவு இழந்து
கரும்பின் களித்து, மொழி தடுமாறி, முன் சொன்னஎல்லாம்
தரும் பித்தர் ஆவர் என்றால் அபிராமி சமயம் நன்றே.

ந‌ன்மையும் தீமையும் ஒன்றென‌க் கருத‌

95: நன்றே வருகினும், தீதே விளைகினும், நான் அறிவது
ஒன்றேயும் இல்லை, உனக்கே பரம்: எனக்கு உள்ளம்எல்லாம்
அன்றே உனது என்று அளித்து விட்டேன்:- அழியாத குணக்
குன்றே, அருட்கடலே, இமவான் பெற்ற கோமளமே.

ச‌க‌ல‌ க‌லைக‌ளிலும் சிற‌க்க‌

96: கோமளவல்லியை, அல்லியந் தாமரைக் கோயில்வைகும்
யாமள வல்லியை, ஏதம் இலாளை, எழுதரிய
சாமள மேனிச் சகலகலா மயில்தன்னை, தம்மால்
ஆமளவும் தொழுவார், எழு பாருக்கும் ஆதிபரே.

த‌ன‌து துறையில் சிற‌ந்து விள‌ங்க‌

97: ஆதித்தன், அம்புலி, அங்கி குபேரன், அமரர்தம் கோன்,
போதிற் பிரமன் புராரி, முராரி பொதியமுனி,
காதிப் பொருபடைக் கந்தன், கணபதி, காமன் முதல்
சாதித்த புண்ணியர் எண்ணிலர் போற்றுவர்,தையலையே.

வ‌ஞ்ச‌க‌ர‌து செய‌லிலிருந்து விடுபட‌

98: தைவந்து நின் அடித் தாமரை சூடிய சங்கரற்கு
கைவந்த தீயும், தலை வந்த ஆறும், கரலந்தது எங்கே?–
மெய் வந்த நெஞ்சின் அல்லால் ஒருகாலும் விரகர் தங்கள்
பொய்வந்த நெஞ்சில், புகல் அறியா மடப் பூங் குயிலே.

திருமண‌ம் செய்ய‌

99: குயிலாய் இருக்கும் கடம்பாடவியிடை, கோல வியன்
மயிலாய் இருக்கும் இமயாசலத்திடை, வந்து உதித்த
வெயிலாய் இருக்கும் விசும்பில், கமலத்தின்மீதுஅன்னமாம்,
கயிலாயருக்கு அன்று இமவான் அளித்த கனங்குழையே

அன்பால் பிணைக்க‌

100: குழையைத் தழுவிய கொன்றையந் தார் கமழ்கொங்கைவல்லி
கழையைப் பொருத திருநெடுந் தோளும், கருப்பு வில்லும்
விழையப் பொரு திறல் வேரியம் பாணமும் வெண்நகையும்
உழையைப் பொருகண்ணும் நெஞ்சில் எப்போதும்உதிக்கின்றவே!

நூற்பயன்
ஆத்தாளை, எங்கள் அபிராம வல்லியை, அண்டம் எல்லாம்
பூத்தாளை, மாதுளம் பூ நிறத்தாளை, புவி அடங்கக்
காத்தாளை, ஐங்கணைப் பாசங்குசமும் கருப்புவில்லும்
சேர்த்தாளை, முக்கண்ணியைத், தொழுவார்க்கு ஒரு தீங்குஇல்லையே

Vishnu – Krishnashtakam

UVasudeva Sutam Devam is the most famous Ashtakam of Lord Krishna. This famous Ashtakam is recited on most occasions related to Lord Krishna including Krishna Janmashtami. It is so popular that it is recited regularly in homes and at various Krishna temples.

॥Atha Shri Krishnashtakam॥
Vasudeva Sutam Devam Kansa Chanura Mardanam!
Devaki Paramanandam Krishnam Vande Jagadgurum॥1॥
 

Atasi Pushpa Sankasham Hara Nupura Shobhitam।
Ratna Kankana Keyuram Krishnam Vande Jagadgurum॥2॥
 
Kutilalaka Samyuktam Purnachandra Nibhananam।
Vilasat Kundaladharam Krishnam Vande Jagadgurum॥3॥
 

Mandara Gandha Samyuktam Charuhasam Chaturbhujam।
Barhi Pinchhava Chudangam Krishnam Vande Jagadgurum॥4॥
 
Utphulla Padmapatraksham Nila Jimuta Sannibham।
Yadavanam Shiroratnam Krishnam Vande Jagadgurum॥5॥
 

Rukmini Keli Samyuktam Pitambara Sushobhitam।
Avapta Tulasi Gandham Krishnam Vande Jagadgurum॥6॥
 

Gopikanam Kuchadvandva Kumkumankita Vakshasam!
Shriniketam Maheshvasam Krishnam Vande Jagadgurum॥7॥
 
Shrivatsankam Mahoraskam Vanamala Virajitam।
Shankhachakradharam Devam Krishnam Vande Jagadgurum॥8॥
 

Krishnashtaka Midam Punyam Pratarutthaya Yah Pathet।
Kotijanma Kritam Papam Smaranena Vinashyati॥
 

 
॥Iti Shri Krishnashtakam Sampurnam॥

Shiva – Daily tevaram – praying Lord shiva at different times of the day

 

(The Tamil Saiva  tradition  nourished  by the 63  great Tamil  saints (called Nayanmars)  ,is perhaps one of the greatest in India   as apart from  having  a torrential overflow of Bhakthi, it also had  a very strong philosophical  tradition called Saiva Sidhanta. The moving outpouring  of the three most  prominent  SAivite saints is called Tevaram. Here is a very divine   and moving prayers   to be chanted  by us  from the time we  wake up to the time we sleep

1. Chant  this   prayer as soon as one gets up. 

Potthi yen vaazh mudal aagiya porule,

Pularndathu poongazharkku inai thunai malar kondu,

Yetthi nin thirumugathu yemakkarul malarum,

Ezhil nagai kondu  nin thiruvadi thozhuthom,

Chethidazh kamalangal malarum  than vayal choozh,

Thiruperumthurai urai  Shiva perumaane,

Yethuyar kodiyudayai  , yenai udayay,

Yem perman palli ezhundarulaaye.

Salutations to you , who is the first meaning of my life,

The new day has broken and please grant me your smile ,

As a sign of your grace , when I salute and offer flowers at your holy feet,

Oh God presiding over Thiruperumthurai,

Which  is surrounded ponds,  full of open lotus flowers,

And where your flag of the bulls flies very high,

For my sake Oh God be pleased  to wake up.

2. Prayer to be chanted  before Breakfast

Unakku  pani cheya, undanai yennalum ,

Ninaikka   varam yenakku  nee thaa,

Manakkavalai neekukindra then Madurai nirmalane,

Yevvulugum   aakukindra Chokkanatha

You  please give me a boon  to daily think about you,

And also serve you  daily , Oh  Chokkanatha ,

Who is the pure one  of  southern Madurai ,

Who removes all my worries and who is the  one who creates  all the  worlds.

3. Prayer  to be chanted  before Lunch

Puzhuvai pirakkinum punniyaa , un adi,

Yen manathe   vazhuvadhu  irukka varam vendum,

Yivaiyakathe  thozhuvarkku  irangi irundhu arul   chei,

Padiri Puliyur chezhu neer punar  gangai,

Chenjadai mel vaitha  theevannane.

Oh holy one, even if I take   birth as a worm,

Please give me a boon , that  your divine feet ,

Should always  be in my mind  without slipping away,

Oh lord  with the  colour of fire, who  showers  his mercy ,

On those who salute him and  who keeps in Thirupadiripuliyur,

The  flowing waters  of  the ganges on his red head.

4. Prayers to be chanted  in the evening

Idarinum thalarinum  yen thuru noi ,

Thodarinum un kazhal thozhuthezhuven,

Kadal thanil  amudhodu kalantha nanjai,

Midarinil  adakkiya  Vediyane,

Ithuvo yemai aalumaru , eevathondru yemakku illayel,

Adhuvo unathu  innarul , AAvadu  thurai  arane.

Even if I get tired  or fall down  or  my sickness  continues,

I would salute   your feet  and then only get up,

On Lord worshipped by Vedas ,  who kept the poison mixed with nectar in his neck,

Was it   some thing  that   gave us to rule over us ,

Or  otherwise  is it your sweet grace , Oh king of Thiruvadu Thurai.

5. Prayer   to be chanted  before Dinner

Kuraivila niraive , Guna  kundre ,

Koothane , Kuzhai kathu udayane,

Uravilen , unai andri mathru adiyen,

Oru pizhai poruthaal  yizhuvunde,

Chirai vandar   pozhil   choozh thiruvarur ,

Chembone, Thiruvavaduthurayul ,

Aravane  enai anchalendrai,

Aar yenakku  uravu  Amararkal yere.

Oh God who is complete without any defects, Oh mountain of  good qualities,

Oh  king of dances who wears  ear globes  in  his ears,

I do not have any relations and except to you I do not bow to others,

Would it bring you bad name  if you pardon  one mistake,

Oh Red gold of THiruvarur whose gardens are full of  teeming  honey bees,

Oh Personification of Dharma who  is in Thiruvavaduthurai,

You told me   not   to get afraid  ,

Who would  except you be my  relation, Oh king of devas.

6. Prayer  to be chanted  before  retiring to bed.

Van mukil vazhathu peiga, Malai valam churakka,

Mannan kon murai arasu Cheiga, Kuraivilathu  uyirgal vaazhga,

Naan marai   arangal onga, Natthava  velvi malga,

Menmai kol   saiva Neethi vilanguka  ulagam  yellam.

Let  the cloud in the sky  cause  rainfall,

Let the fertility    from the  mountains   flow out ,

Let the king rule according  to the proper rules,

Let  all beings  live   without   any wants,

Let the dharmas of the four Vedas   increase,

Let the Yajnas  done  with true penance  flourish,

Let the justice of the great Saiva tradition shine all over the world.

Goddess – Mahalakshmi ashtakam

Namastestu Mahamaye
Shree Pithe Sura Poojite
Shanka Chakra Gadha Haste
Maha Lakshmi Namoostute

Namastestu Garudarudhe
Kolasura Bhayankari
Sarva Papa Hare Devi
Maha Lakshmi Namoostute

Sarvajne Sarva Varade
Sarva Dushta Bhayankari
Sarva Duhkha Hare Devi
Maha Lakshmi Namoostute

Siddhi Buddhi Prade Devi
Bhakti Mukti Pradayini
Mantra Moorte Sada Devi
Maha Lakshmi Namoostute

Adyanta Rahite Devi
Adi Shakti Maheshwari
Yogaje Yoga Sambhute
Maha Lakshmi Namoostute

Sthula Sukshme Maha Raudre
Maha Shakti
Mahodari Maha Papa Hare Devi
Maha Lakshmi Namoostute

Padmasana Sthithe Devi
Parabrahma Swaroopini
Parameshi Jagan
Mata Maha Lakshmi Namoostute

Shwetambara Dhare Devi
Nanalankara Shobhite
Jagasthithe Jaganmata
Maha Lakshmi Namoostute

Maha Lakshmyashtakam Stotram
Yah Patheth Bhakti Man Narah
Sarva Siddhi Mavapnoti
Rajyam Prapnoti Sarvada

Eka Kalam Pathennityam
Maha Papa Vinashanam
Dwikalam Yah Pathennityam
Dhana Dhanya Samanvitah

Trikalam Yah Pathennityam
Maha Shatru Vinashanam
Maha Lakshmi Bhavennityam
Prasanna Varada Shubhah

Vinayagar Agaval

Seetha kalaba sentha maripum

Paatha silambum palaIsai paada
Ponarai gnanum poonthugil adaiyum
Vanna marungil valarnthazha erippa
Pezhai vayirum perumbara kodum
Vezha mugamum vilangu sinthuramum
Anju karamum Angusa pasamum
Nenjir Kudikonda neela meniyum
Nandra vaayum naliru puyamum
Moondru kannum mummadha suvadum
Erandu seviyum ilangupon mudiyum
Thirandamup purinool thigazholi marbum
Sorpadham kadantha thuriya meignana
Arputham niraintha karpaga kalirey
Mupazham nugarum mooshiga vagana
Ippozhuth ennai aTkolla vendi
Thaya ennaku thaan eluntharuli
Maya piravi mayakam aruthu
Thirunthiya mudhal Iyandeluthum Thelivai
Porunthavey vanthen ulanthanil pugunthu
Guru vadivagi kuvalayam thannil
Thiruvadi vaithu thiramithu porulena
Vada vagaithan magizhnthenak aruli
Koda yugathatal koduvinai kalainthey
Uvatta ubadesam pugatien seviyil
Thevittatha gnana Theilvaiyum kaati
Iympulan Thanai adakum upayam
Inburu karunai inithenaku aruli
Karuvigal odungum karuthinai arivithu
Iruvinai thannai aruthirul kadinthu
Thalamoru naangum thanthu enakaruli
Malamoru moondrin mayakam aruthey
Onpathu vayil oru manthirathal
Iympulan kathavai adaipathum kaati
Aratharathu angusa nilayum
Pera niruthi pechurai aruthey
Idai pingalaiyin eluth arivithu
Kadayir kuzhumunai kabalamum kaati
Moondru mandalathin muttiya thoonin
Nandrezhu paambin navil unarthi
Kundali Yathanil koddiya sabayil
Vindezhu manthiram velipada uraithu
Moola tharathu moondelu kanalai
Kaalal elupum karutharivithey
Amudha nilayum adithan iyakamum
Kumuthua sagayam kunathayum koori
Idai sakkarathin errattu nilaum
Udar sakkarathin urupaiyam kaati
Shanmuga sulamum sathurmuga sookshamum
En mugamaga inithenaku aruli
Puriyattakayam pulapada enakku
Theriyettu nilayum therisa paduthi
Karuthinil kabala vayil kaati
Iruthi mukthi inithenaku aruli
Ennai arivithu enakarul seithu
Munnai vinaiyin mudhalai kalainthu
Vakkum manamum illa manolaiyam
Thekkiye enthan sinthai thelivithu
Irulveli irandum ondridum enna
Arultharum Anandathai azhuthien seviyil
Ellai illa anandam alithu
Allal kalainthey arulvazhi kaati
Sathathin ulley sadasivam kaati
Sithathin ulley sivalingam kaati
Anuvirku anuvai appalukku appalai
Kanumutri nindra karumpulli kaati
Vedamum nirum vilanga niruthi
Koodumei thondar kuzhathudan kooti
Anja karathin arumporul thannai
Nenja karathin nilai arivithu
Thathuva nilaiyai thanthenai aanda
Vithaga Vinagayaga ViraiKazhal Saraney

Shiva – Tiruvempaavai

The ancient Tamil Nadu saw two important Bhakthi movements , which most probably preceded the philosophical movements of Adi Sankara and Saint Ramanuja. The sentinels(sages) of Bhakthi movement worshipping Lord Shiva were called Nayanmars and those worshipping Lord Vishnu were called Azhwars. History records the story of 63 Nayanmars and their story is chronicled in a book called “Periya puranam(Big epic)” written by Chekizhar who was an eminent poet of those times. Among those 63 sages , four Natyanmars were the most important and they were Appar, Thirugnana Sambandar, Thirunavukkarsar and Manika Vasagar.All of them were great poets and traveled through out Tamil Nadu visiting the shiva temples and composing poems on the deities in each Temple.The work of Manika Vasagar who was a Kshatriya by caste is called as Thiru vasagam (Holy script).”Thiru Vasagathukku urugar Evvasagathukkum Urugar” meaning,” those who do not melt for Thiruvasagam will never melt for any other book”, is a famous Tamil Saying of those times.

Thiruvempavai is a part of Thiruvasagam and was composed in the temple town of Thiruvannamalai during the month of Margazhi(December-january) when the temple town was celebrating the Pavai Nolumbu. This is a penance observed by unmarried girls of those times to get good husbands. The maids all wake up early , wake each other up and with song and dance go to the ponds and streams for bathing and then worship Pavai (woman goddess) and request her to bless them with suitable husbands. These songs are sung by them during the festival on 10 days preceding the Thiruadhirai Nolumbu. The fact that during the coronation of the Kings of Thailand these are sung shows the importance people of those times attached to this song. The Tamil used was the ancient Tamil and though many words used during those times are common even today, the meanings of these are not that obvious. Each verse translated is preceded by the first few words of the Thiruvempavai verse to help in easy identification.

Tiruvempaavai in Tamil:

ஆதியும் அந்தமும் இல்லா அரும்பெருஞ்
சோதியை யாம்பாடக்கேட்டேயும் வாள்தடங்கள்
மாதே வளருதியோ வன்செவியோ நின்செவிதான்
மாதேவன்வார்கழல்கள் வாழ்த்திய வாழ்த்தொலிபோய்
வீதிவாய்க் கேட்டலுமே விம்மிவிம்மி மெய்மறந்து
போதார் அமளியின்மேல் நின்றும் புரண்டு இங்ஙன்
ஏதேனும் ஆகாள் கிடந்தாள் என்னே என்னே
ஈதே எந்தோழி பரிசேலோர் எம்பாவாய். 155

பாசம் பரஞ்சோதிக்கு அன்பாய் இராப்பகல்நாம்
பேசும்போ தெப்போ(து) இப் போதார் அமளிக்கே
நேசமும் வைத்தனையோ நேரிழையாய் நேரிழையீர்
சீசி இவையுஞ் சிலவோ விளையாடி
ஏசு மிடம்ஈதோ விண்ணோர்கள் ஏத்துதற்குத்
கூசும் மலர்ப்பாதம் தந்தருள வந்தருளும்
தேசன் சிவலோகன் தில்லைச்சிற் றம்பலத்துள்
ஈசனார்க் கன்பார்யாம் ஆரேலோர் எம்பாவாய். 156

முத்தன்ன வெண்நகையாய் முன்வந் தெதிரெழுந்தென்
அத்தன் ஆனந்தன் அமுதன் என்று அள்ளூறித்
தித்திக்கப் பேசுவாய் வந்துன் கடைதிறவாய்
பத்துடையீர் ஈசன் பழ அடியீர் பாங்குடையீர்
புத்தடியோம் புன்மைதீர்த்து ஆட்கொண்டாற் பொல்லாதோ
எத்தோநின் அன்புடைமை எல்லோம் அறியோமோ
சித்தம் அழகியார் பாடாரோ நஞ்சிவனை
இத்தனையும் வேண்டும் எமக்கேலோர் எம்பாவாய். 157

ஒண்ணித் திலநகையாய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ
வண்ணக் கிளிமொழியார் எல்லோரும் வந்தாரோ
எண்ணிக்கொண்டுள்ளவா சொல்லுகோம் அவ்வளவும்
கண்ணைத் துயின்றவமே காலத்தைப் போக்காதே
விண்ணுக் கொருமருந்தை வேத விருப்பொருளைக்
கண்ணுக்கு இனியானைப் பாடிக் கசிந்துள்ளம்
உண்ணெக்கு நின்றுருக யாம்மாட்டொம் நீயேவந்து
எண்ணிக் குறையில் துயிலேலோர் எம்பாவாய். 158

மாலறியா நான்முகனுங் காணா மலையினை நாம்
போலறிவோம் என்றுள்ள பொக்கங்க ளேபேசும்
பாலாறு தேன்வாய்ப் படிறீ கடைதிறவாய்
ஞாலமே விண்ணே பிறவே அறிவரியான்
கோலமும் நம்மைஆட் கொண்டருளிக் கோதாட்டுஞ்
சீலமும் பாடிச் சிவனே சிவனேயென்(று)
ஓலம் இடினும் உணராய் உணராய்காண்
ஏலக் குழலி பரிசேலோர் எம்பாவாய். 159

மானே நீ நென்னலை நாளை வந்துங்களை
நானே எழுப்புவன் என்றலும் நாணாமே
போன திசைபகராய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ
வானே நிலனே பிறவே அறிவரியான்
தானேவந் தெம்மைத் தலையளித்து ஆட்கொண்டருளும்
வான்வார் கழல்பாடி வந்தோர்க்குன் வாய்திறவாய்
ஊனே உருகாய் உனக்கே உறும் எமக்கும்
ஏனோர்க்குந் தங்கோனைப் பாடேலோ ரெம்பாவாய். 160

அன்னே இவையுஞ் சிலவோ பலவமரர்
உன்னற்கு அரியான் ஒருவன் இருஞ்சீரான்
சின்னங்கள் கேட்பச் சிவனென்றே வாய்திறப்பாய்
தென்னா என்னா முன்னம் தீசேர் மெழுகுஒப்பாய்
என்னானை என்அரையன் இன்னமுதுஎன்று எல்லாமும்
சொன்னோம்கேள் வெவ்வேறாய் இன்னம் துயிலுதியோ
வன்னெஞ்சப் பேதையர்போல் வாளா கிடத்தியால்
என்னே துயிலின் பரிசேலோர் எம்பாவாய். 161

கோழி சிலம்புச் சிலம்பும் குருகுஎங்கும்
ஏழில் இயம்ப இயம்பும்வெண் சங்குஎங்கும்
கேழில் பரஞ்சோதி கேழில் பரங்கருணை
கேழில் விழுப்பொருள்கள் பாடினோம் கேட்டிலையோ
வாழிஈ தென்ன உறக்கமோ வாய்திறவாய்
ஆழியான் அன்புடைமை ஆமாறும் இவ்வாறோ
ஊழி முதல்வனாய் நின்ற ஒருவனை
ஏழைபங் காளனையே பாடேலோர் எம்பாவாய். 162

முன்னைப் பழம்பொருட்கும் முன்னைப் பழம்பொருளே
பின்னைப் புதுமைக்கும் போத்தும் அப் பெற்றியனே
உன்னைப் பிரானாகப் பெற்றவுன் சீரடியோம்
உன்னடியார் தாள்பணிவோம் ஆங்கவர்க்கே பாங்காவோம்
அன்னவரே எம்கணவர் ஆவர் அவர்உகந்து
சொன்ன பரிசே தொழும்பாய்ப் பணி செய்தோம்
இன்ன வகையே எமக்கு எம்கோன் நல்குதியேல்
என்ன குறையும் இலோம்ஏலார் எம்பாவாய். 163

பாதாளம் ஏழினும்கீழ் சொற்கழிவு பாதமலர்
போதார் புனைமுடியும் எல்லாப் பொருள்முடிவே
பேதை ஒருபால் திருமேனி ஒன்று அல்லன்
வேதமுதல் விண்ணோரும் மண்ணும் துதித்தாலும்
ஓத உலவா ஒருதோழன் தொண்டர்உளன்
கோதில் குலத்தான் றன் கோயில் பிணாப்பிள்ளைகாள்
ஏதவன்ஊர் ஏதவன்பேர் ஆர்உற்றார் ஆர்அயலார்
ஏதவரைப் பாடும் பரிசேலார் எம்பாவாய். 164

மொய்யார் தடம் பொய்கை புக்கு முகேர்என்னக்
கையாற் குடைந்து குடைந்துஉன் கழல்பாடி
ஐயா வழியடி யோம் வாழ்ந்தோம் காண் ஆர் அழல்போற்
செய்யா வெண்ணீறாடி செல்வ சிறுமருங்குல்
மையார் தடங்கண் மடந்தை மணவாளர்
ஐயாநீ ஆட்கொண்டு அருளும் விளையாட்டின்
உய்வார்கள் உய்யும் வகையெல்லாம் உயர்ந்தொழிந் தோங்
எய்யாமற் காப்பாய் எமையேலோர் எம்பாவாய். 165

ஆர்த்த பிறவித் துயர்கெடநாம் ஆர்த்துஆடும்
தீர்த்தன் நற் றில்லைச் சிற்றம்பலத்தே தீயாடும்
கூத்தன்இவ்வானும் குவலயமும் எல்லாமும்
காத்தும் படைத்தும் கரந்தும் விளையாடி
வார்த்தையும் பேசி வளைசிலம்ப வார்கலைகள்
ஆர்ப்பரவம் செய்ய அணி குழல்மேல் வண்டார்ப்பப்
பூத்திகழும் பொய்கை குடைந்துஉடையான் பொற்பாதம்
ஏத்தி இருஞ்சுனைநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய். 166

பைங்குவளைக் கார்மலரால் செங்கமலப் பைம்போதால்
அங்கம் குருகினத்தால் பின்னும் அரவத்தால்
தங்கள் மலம்கழுவு வார் வந்து சார்தலினால்
எங்கள் பிராட்டியும் எங்கோனும் போன்று இசைந்த
பொங்கும் மடுவில் புகப்பாய்ந்து பாய்ந்துநம்
சங்கம் சிலம்பச் சிலம்பு கலந்துஆர்ப்பப்
கொங்கைகள் பொங்கப் குடையும் புனல்பொங்கப்
பங்கயப் பூம்புனல்பாய்ந் தாடேலோர் எம்பாவாய். 167

காதார் குழையாடப் பைம்பூண் கலனாடக்
கோதை குழலாட வண்டின் குழாம் ஆடச்
சீதப் புனல்ஆடிச் சிற்றம் பலம்பாடி
வேதப் பொருள்பாடி அப்பொருளா மாபாடி
சோதித்திறம்பாடி சூழ்கொன்றைத் தார்பாடி
ஆதி திறம்பாடி அந்தமா மாபாடிப்
பேதித்து நம்மை வளர்த்துஎடுத்த பெய்வதைதன்
பாதத் திறம்பாடி ஆடேலோர் எம்பாவாய். 168

ஓரொருகால் எம்பெருமான் என்றென்றே நம்பெருமான்
சீரொருகால் வாய் ஓவாள் சித்தம் களிகூர
நீரொருகால் ஓவா நெடுந்தாரை கண்பனிப்பப்
பாரொருகால் வந்தனையான் விண்ணோரைத் தான் பணியாள்
பேரரையற்கு இங்ஙனே பித்துஒருவர் ஆமாறும்
ஆர்ஒருவர் இவ்வண்ணம் ஆட்கொள்ளும் வித்தகர் தாள்
வாருருவப் பூண்முலையீர் வாயார நாம்பாடி
ஏருருவப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். 169

முன்னிக் கடலைச் சுருக்கி எழுந்துஉடையான்
என்னத் திகழ்ந்து எம்மை ஆளுடையான் இட்டிடையின்
மின்னப் பொலிந்து எம்பிராட்டி திருவடிமேல்
பொன்னஞ் சிலம்பில் சிலம்பித் திருப்புருவம்
என்னச் சிலைகுலவி நந்தம்மை ஆளுடையாள்
தன்னிற் பரிவிலா எங்கோமான் அன்பர்க்கு
முன்னி யவன்நமக்கு முன்சுரக்கும் இன்னருளே
என்னப் பொழியாய் மழையேலோர் எம்பாவாய். 170

செங்க ணவன்பால் திசைமுகன் பால் தேவர்கள் பால்
எங்கும் இலாதோர் இன்பம்நம் பாலதாக்
கொங்குஉண் சுருங்குழலி நந்தம்மைக் கோதாட்டி
இங்குநம் இல்லங்கள் தோறும் எழுந்தருளிச்
செங்கமலப் பொற்பாதம் தந்தருளும் சேவகனை
அங்கள் அரசை அடியோங்கட்கு ஆரமுதை
நங்கள் பெருமானைப் பாடி நலந்திகழப்
பங்கயப் பூம்புனல் பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். 171

அண்ணாமலையான் அடிக்கமலம் சென்றிறைஞ்சும்
விண்ணோர் முடியின் மணித்தொகை வீறற்றாற்போல்
கண்ணார் இரவி கதிர்வந்து கார்கரப்பத்
தண்ணார் ஒளிமயங்கித் தாரகைகள் தாம் அகலப்
பெண்ணாகி ஆணாய் அலியாய்ப பிறங்கொளிசேர்
விண்ணாகி மண்ணாகி இத்தனையும் வேறாகித்
கண்ணார் அமுதமாய் நின்றான் கழல்பாடிப்
பெண்ணே இப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். 172

உங்கையிற் பிள்ளை உனக்கே அடைக்கலம்என்று
அங்கப் பழஞ்சொல் புதுக்கும் எம் அச்சத்தால்
எங்கள் பெருமான் உனக்கென்று உரைப்போம் கேள்
எங்கொங்கை நின்னன்பர் அல்லார்தோள் சேரற்க
எங்கை உனக்கல்லாது எப்பணியும் செய்யற்க
கங்குல் பகல்எங்கண் மற்றொன்றும் காணற்க
இங்கிப் பரிசே எமக்கெங்கோன் நல்குதியேல்
எங்கெழிலென் ஞாயிறு எமக்கேலோர் எம்பாவாய். 173

போற்றி அருளுக நின் ஆதியாம் பாதமலர்
போற்றி அருளுக நின் அந்தமாம் செந்தளிர்கள்
போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் தோற்றமாம் பொற்பாதம்
போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் போகமாம் பூங்கழல்கள்
போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் ஈறாம் இணையடிகள்
போற்றி மால் நான்முகனும் காணாத புண்டரிகம்
போற்றியாம் உய்யஆட் கொண்டருளும் பொன்மலர்கள்
போற்றியாம் மார்கழிநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய். 174

திருச்சிற்றம்பலம்